Bevallen en herrijzen, zo begon voor mij het moederschap. Toen ik ’s avonds net in het ziekenhuisbed lag, kwamen de weeën. De bevalling verliep goed en de verpleegkundige legde ’s morgens de babykleertjes klaar. Maar ’s middags werden de weeën minder hevig. Weeënopwekkers en pijnstilling hadden weinig effect. Urenlang lag ik te puffen. Op het moment suprême bleek het hoofdje verkeerd gedraaid te zijn. Ik leverde de grootste inspanning van mijn leven, maar vergeefs. Zowel de kleine als de grote vacuümpomp schoot los. Er zijn tijden en plaatsen waarin moeder en kind deze situatie niet zouden hebben overleefd, maar de medische wetenschap bracht verlossing. Totaal uitgeput hoorde ik dat er een spoedkeizersnee kwam. Even later werd een prachtige zoon geboren.


Beste Edelman, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie