De Iraanse jongeman was lid van de ploeg die in 1990 meedeed aan de sportwedstrijden voor gehandicapten. Die wereldspelen vonden plaats in Assen; ik was daarbij als toeschouwer aanwezig. Hij was een worstelaar, net achttien jaar en zeer slechtziend.
Hij wilde weg van de onvrijheid onder de ayatollahs en besloot de trein naar Amsterdam te nemen en hier politiek asiel aan te vragen. Dat lukte eerst niet, maar later kreeg hij toch een verblijfsvergunning.
Hij werd Nederlander en koos een Nederlandse naam: Sander Terphuis. Hij is de enige Nederlander die zo heet. Als jurist komt hij nu zelf op voor vluchtelingen en voor een humane behandeling van illegalen. Hij betaalde daarvoor een hoge prijs, maar stond als een feniks op.
Goed verhaal Jose.
Geldt voor iedereen; doorzetten, dan kom je er wel
mooi verhaal, een echte feniks!
Dit ook gezien op tv. Geboeid bekeken en nu weer geboeid gelezen.
@Jose, een klein groots verhaal.