Haar tong steekt uit haar mond maar dat heeft ze niet in de gaten. Ingespannen bewerkt ze het stukje linoleum met haar gootvormige beitel, net als al die andere kinderen die ik de opdracht gaf om een ‘drukplaat’ te maken. Als ze klaar zijn mogen ze met een verfroller de plaat bekladden (wel netjes natuurlijk) om er vervolgens op een stuk papier een afdruk mee te maken. Zover komt het vandaag echter niet. Ik zie dat ze uitschiet met haar guts. Het metaal in de hand waarmee ze het vel vasthield ziet er opeens als een moordwapen uit. Terwijl het bloed uit haar vinger gutst voel ik de onvoorwaardelijke liefde voor mijn dochter. Vóór zij “au” zegt doe ik het.


Mooi die laatste zin. En leuk het woord guts ontweken, totdat het bloed begint te gutsen 🙂
sterk stukje, dit weekthema roept overigens wel de nodige naargeestige beelden op!
@Unknown dit stukje roept herinneringen op. Wij deden dit linoleum snijden ook vroeger op school. Ik was altijd bang om uit te schieten… niet voor niets dus!
Als je kind zich bezeert, voel je dat idd zelf net zo of nog erger…
Thnx!
@Skin, leuk geschreven binnen het thema.