Ze heette Dora, en ik was een beetje gek op haar.
Nog maar zestien, blanke huid, een beetje raar.
Waarom ik haar lief vond, vraagt u zich af.
Haar ene oog deed immers altijd maf?
Ik keek haar aan in haar andere oog.
Die me dubbelblauw en dubbeldiep haar ziel inzoog.
Ze was zo mooi en zo naïef.
Mollig, wulps en altijd lief.
Ik wilde met haar uit.
Misschien wel als mijn bruid.
Ik was bang te worden bespot.
Wat zou men zeggen en deed mijn gevoel op slot.
Soms voel ik me koud en kil,
denk aan haar terug en word dan stil.
Warm me dan, aan die lieve Dora,
nog maar zestien, blanke huid en een beetje raar.
ze heette Dora en (ik) was een beetje gek op haar
derde couplet, ik wilde met haar mee uit, niet me
Gefikst, dank je.
Puur qua vorm lijkt dit misschien een sinterklaasgedicht, maar qua ritme, inhoud en gevoel is het dat bepaald niet. Knap gedaan!
@DeFrysk Leuk!