Het gaat stormen!
Vanmiddag op het strand zagen we het al aan het water en proefden het in de lucht. Mijn vader en ik keken elkaar grijnzend aan, de schampere opmerking van de vanmorgen gearriveerde buurman indachtig.
In de verschroeiende hitte van de stilte controleren we alle bevestigingspunten, zetten hier en daar de spanning wat hoger en mijn vader stopt alvast zijn pijp met geurige tabak.
We wachten. De spanning stijgt.
En ja hoor, om twee uur ’s nachts begint de grootste entertainmentshow van deze vakantie! Windkracht zeven jaagt alle vaders de tent uit, gekleed in hun wapperende kleinburgerlijke pyjama’s om alsnog de stormlijnen de grond in te jagen, bijgelicht door de bliksem.
Wij kijken en genieten.
Wij waren voorbereid.
He Boogje! Ik dacht even; waar gaat dat heen? Erg leuk en origineel. Ik zie het zo voor me…
Mooi, met een mooi einde… wij wel…
@Boogje, een mooi verhaal!
Ik had even moeite met de overgang van verleden tijd naar tegenwoordige tijd. Een witregel plaatsen is misschien een goed idee?
~Voelbaar. Ik voel de storm aankomen.
Dank jullie wel!
Ineke, dank voor de tip. Al aangepast 🙂
Mooi verhaal. Prachtig gebruik van de pyjama.
Ik vind het wel zonder bliksem al spannend genoeg.
Leuk, zo kunnen genieten van de storm 🙂
Levendig!
mooi, alleen de hitte van de stilte kan ik niet zo goed plaatsen