Zoals ieder die zijn familie voldoende kent, zijn er altijd enige bij met een veeg van het ongewisse. Niet erg, zolang de rest zich geen Übermensch voelt. De broer van mijn opa heeft iets met geluk. Op zijn leeftijd schaamt hij zich; hij heeft zich nooit boos betoond. Achternicht Boebie (haar eigenlijke naam is iets Fries) verleidt getrouwde mannen en schaamt zich niet voor haar geluk. In de slaapkamer valt ze voor flanellen pyjama’s met ruitmotief. Ze liegt tegen alles en iedereen.’Op mooie leugens moet je zuinig zijn,’ meent zij. Opa en achternicht hebben een zielenrust, waar ik naarstig naar zoek. Dat Boebie ook echtgenoten van verleide mannen bedriegt, maakt haar niets uit. Zoiets mocht ik willen.

Met een veeg van het ongewisse… Mooi omschreven. Soepel lopend. Ik ben echter geen voorstander van iets tussen haakjes plaatsen.
@Chris, een mooi stuk en het roept mooie beelden op.
De eerste zin vind ik niet goed lopen, dat heeft te maken met het enkelvoud voor en het meervoud na de komma. “Een veeg van het ongewisse” vind ik erg mooi.
– ‘Op mooie leugens moet je zuinig zijn,’ meent zij.
De komma hoort niet bij het citaat, ook is het niet iets dat iemand zegt.
Dit stukje geeft mij een dubbel gevoel.
Dubbel gevoel? Dat zou wel eens een compliment kunnen betekenen.