Ik zie hem nog zitten. Ontroostbaar. In elkaar gedoken op zijn stoel. Natte wangen, schokkende schouders. Ik begreep het niet, werd bang van hem. Was dit mijn opa? De man waar ik zo tegenop keek?
Pas jaren na zijn dood kwam bij mij het besef. Hij wist als geen ander wat er gebeurde! Dáár zat zijn pijn, frustratie. De kenmerken herkende hij uit duizenden. De diagnose had hij bij veel patiënten gesteld. Hij kende de afloop.
En nu overkwam het hem zelf…
De pijn in zijn ogen zie ik nog voor me. Ogen die mij zeiden: ‘Dement zijn is niet leuk voor de omstanders. Dement worden is een hel voor wie het overkomt. Dan zijn de hersenschimmen op hun zwartst.’
Poeh, wat een indringend stukje. Het zal je gebeuren…
Goed omschreven. Dat is precies het ergste voor de patient zelf.
In de laatste alinea ‘Als jong meisje las ik in zijn ogen…’ Dat lijkt me in tegenspraak met het begin, waar het kleine meisje het niet begrijpt, en de ‘ik’ juist jarenlater pas ziet wat er was.
De tegenstrijdigheid die Inge noemt viel mij ook meteen op. Verder een mooi stukje met treffende, laatste zinnen.
@Inge en @Hendrike, jullie hebben helemaal gelijk! Dank voor de feedback. De laatste alinea is ondertussen aangepast.
Mooi beschreven, wel triest.
@Nienke, wat er onlogisch is in je verhaal is al benoemd. Het eerste stuk is prima, de laatste alinea vraagt om verandering.
Wanneer je een woord wilt benadrukken kan dat door de klinkers van een schuin streepje te voorzien. Staan er twee klinkers naast elkaar, dan krijgen beide klinkers dat streepje. Als alternatief kun je overwegen zo’n woord in zijn geheel te cursiveren.
@Nienke, goed dat je het hebt aangepast. Zo leest het fijner. Mooi stukje.
Waar.
Waar dus in de zin van waarachtig.
@Nienke de eerste alinea en de laatste ervaar ik nog steeds als met elkaar in tegenspraak.
<3
Nienke heel indringend met diverse emoties beschreven. een terecht hartje.
De door Ineke genoemde tegenstelling is weg, zodra de lezer beseft dat die ogen het weliswaar zeiden, maar het meisje het toen niet begreep. In het heden beseft zij terdege wat die ogen toen trachten te zeggen. Des te pijnlijker, nu het veel te laat is,
(een “tell” toelichting bij een “Show” verhaal)