‘Hoe gaan we nu verder?’
‘Willen we echt beiden samen verder in een leven samen?’
‘Ik wel. Jij twijfelt?’
‘Twijfel is er niet. Alleen angst om wat zal komen wanneer het eens moeilijker gaat. De verwijten.’ Hij nam haar handen vast.
‘Wat in het verleden is gebeurd blijft ook daar. Jij en ik hebben voor elkaar gekozen. Een nieuwe frisse start.
‘Het verleden is het verleden.’ Hij trok haar tegen zich aan. Dit kon hij haar vergeven. Zijn liefde voor haar was blijven bestaan. Hoe het mogelijk was, was voor hem een raadsel na de hel die hij had doorgemaakt. Met haar, zonder haar. Ze was zijn maatje, zijn vrouw, zijn zielsverwant. De enige liefde in zijn leven. Of niet?


Beste Katy Wizz, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie