Op één kan ik me concentreren, maar met een tweede erbij, ontglipt de eerste weer aan mijn aandacht. Aalglad zijn ze.
Echter, het conflict dat ik met mijn verschillende gedachtenkronkels lijk te hebben, overheerst me en maakt mij gek.
Om ze te gaan beheersen zal ik ze stuk voor stuk moeten vangen en het gevecht moeten aangaan om hun ruimte te beperken, om hun betekenis tot het wezenlijke te abstraheren.
Eén voor één leg ik ze onder elkaar in enkele woorden vast.
Patronen beginnen te verschijnen, parallellen kunnen worden getrokken, onderscheid kan worden gemaakt.
De strijd die in mij heerst kan ik nu beschrijven in 120w en daarmee beslechten.
Met de beperking komt de focus en vind ik mijn vrijheid.
Recente reacties