Mijn adem stinkt, je overwint een lichte walging. Toch geef je me een kus. Ik overwin een lichte walging. Dan werp je me een slaperige, uitnodigende glimlach toe. Maar ik wil niet: eerst verschonen.
De hete geuren van gisteravond zijn verschaald. Ik nodig je uit om met me te douchen. Het oude van de avond weg te schrobben. Samen de dag fris beginnen. Terug naar bed. De verse geuren van liefde op te wekken en die de hele dag bij ons dragen. In de trein. Op het werk. Tijdens de boodschappen. Bij onze vrienden. En vanavond weer douchen. Dan vrijen en in de roes van elkaars geur in slaap vallen.
Maar je wilt niet wachten en dwingt me tot liefde.
@DeFrysk mooi geschreven.