Golven klotsen zonder spijt
voor ongehuwde moeders en hun kroosten,
tijd die vergund wordt om te razen en te spoelen
soms op een ritme van getijden.
Zij hebben geen hart en geen medelijden.
De sterren staan, zweven, drijven
in het zwerk als bezwete lijven,
hangen wat rond en twinkelen,
modderen aan als bedelaars en rinkelen
met etherische belletjes om aandacht.
Op stille plaatsen worden kakkerlakken
weleens verrast door daglicht;
niettegenstaande kan je ze heel soms horen fluisteren
als je aandachtig luistert,
over honger en verlangen en gemiste kansen.
« In scherven
Lekkere trek »
« In scherven Lekkere trek »
Poëzie
ALLEDAAGSHEDEN
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Jozef Faucompret of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« In scherven Lekkere trek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@jozef wat moo!i jammer dat niemand dit leest