Daar lag hij te treuren,
want hij had het nog nooit gedaan.
Niemand kon hem opbeuren,
want het was met hem gedaan.
Oud en versleten,
wachtte hij op de dood,
Maar gereed om te gaan,
kreeg hij hoge nood.
Voor het laatst naar het toilet,
en daar deed hij zijn behoefte.
Maar door inspanning en ademnood,
stierf hij ter plekke,
een miserabele dood.
De moraal van dit dit verhaal,
is niets, nul en niemendal.
Hoewel u moet toegeven:
U had niet had verwacht dat dit leed,
afliep met een zucht en een scheet.
Mocht u denken,
wat moet ik hiermee.
Denk aan uw geliefde,
waar u eerdaags mee vree,
en nu met een gerust hart kunt sterven
op de wc.
Hij had een vrouw
en een teevee
Die vielen allebei nog wel eens tegen
Die vielen allebei nog wel eens mee
En toen de maat was volgemeten
Is hij gestorven op de weecee.
Jules de Corte – Het feest dat nooit gevierd werd
http://t.co/Q3ihDiesV1 Het nummer is mij inmiddels bekend. Erg mooi.