Het is een prachtige dag, zonnig en weinig wind. Soepel peddelend fiets ik langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Flarden gelukkige herinneringen vullen mijn hoofd. Het kanaal ruikt nog net als toen, een beetje zilt. De golven rollen nog even machtig en onverwoestbaar. Ik herken de namen van de straten en bedenk hoe het er vroeger was. Onbezorgd speelden we verstoppertje, buskruit, stoeprand, wat we al niet verzonnen. Toffee bakken in een blikje, vissen met Pa. Heerlijke jeugdherinnering, aan deze stad, waar ik ben geboren en waar ik 16 jaar woonde.
Mijn zoon woont hier sinds kort, in een studentenflat. Hij gaat de stad vast ook inkleuren met zijn belevenissen en decennia later wellicht zal hij, net als ik nu, met weemoed terugblikken.
Leuk om op het einde nog even het stokje van nieuw op te bouwen jeugdherinneringen door te geven
@ricky er hoort geen komma achter jeugdherinnering. goed geschreven verhaal verder. Ik zie het helemaal voor mij.
@dana zo voelt het ook 🙂
@jelstein de komma vind ik wel prettig daar. Even een adempauze na jeugdherinnering.
@ricky correct gebruik van interpunctie wordt door vaste regeltjes bepaald. We trachten op 120w elkaar daarin scherp te houden. Wellicht wist je dat nog niet. Het is uiteraard aan jou om deze te volgen of niet.
De interpunctie regel “ik vind het wel prettig” ken ik overigens niet. :p
Utrecht dus, de stad waar ik opgroeide
Ja José, klopt helemaal. Dat hebben we gemeen dan.