Opa had bij de brouwerij van Heineken gewerkt, maar dat was voor de tijd van Drees. Ik heb geen idee of hij een pensioentje kreeg. Er is een jeugdherinnering die mij dat doet betwijfelen. Opa was heimelijk schoenmaker. Hij had op zolder een eigen kamertje.
Het zal ca 1962 zijn geweest, toen ik aan mijn moeder vroeg waarom Opa altijd met de schoenen in een stikkezak – de voorloper van een lunchbox – over straat liep als hij deze ging ophalen of wegbrengen. Het antwoord confronteerde mij voor het eerst met “sociale controle”. Overbuurman Piet den Braber (ja, de vader van Gerrit) mocht niet weten dat Opa bijverdiende. Ging het om status en schaamte?
Ik koester nog enige gereedschappen uit die tijd.
Wat een grappige herinnering. Ik kende Gerrit niet maar via google nu wel.
Ja Anne, toch kun je hem ‘kennen”. Kijk hier maar eens naar de lijst met door hem geschreven liedteksten: http://nl.wikipedia.org/wiki/Gerrit_den_Braber
Leuk verhaal.
Ik wist niet van deze stikkezak af,nu wel 🙂
Een <3
Hartstikke leuk, Nell!
He, die liedjes ken ik inderdaad! Wist niet dat die Gerrit ze schreef. Maar ja dat boeit ook eigenlijk niet zo wie de maker is, toch?
Ja,je wilde niet altijd alles voor elkaar weten.