De ventilator aan het voeteneinde van ons bed is vast de oorzaak van mijn dikke oog. Iedere ochtend moet een in lauw water gedompeld washandje mijn wimpers van elkaar losweken. Ik beschouw het tafereel in de spiegel en mijn gedachten gaan zo’n vijfentwintig jaar terug in de tijd. Ook mijn dochter had snel een ‘poepoog’. Tja, zo noemden we dat nou eenmaal. Maar op een dag waren beide oogjes flink ontstoken. Toen ze bij het wakker worden niets meer kon zien, sloeg de paniek toe. ‘Papa, papa, ik ben blind’, kermde ze diep verdrietig boven haar vaders slaperige hoofd.
Het kwam weer goed. Nu roep ik het zelf al een paar dagen en we lachen er iedere keer weer om.
« Doordraaien
Laatste sessie »
« Doordraaien Laatste sessie »
Familie, Mensen
Poepoog
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Conny Hoogendoorn of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Doordraaien Laatste sessie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties