Schrijf mee!
« »

Familie, Mensen

Poepoog

17 augustus 2013 | 120w | Conny Hoogendoorn | 4 |

De ventilator aan het voeteneinde van ons bed is vast de oorzaak van mijn dikke oog. Iedere ochtend moet een in lauw water gedompeld washandje mijn wimpers van elkaar losweken. Ik beschouw het tafereel in de spiegel en mijn gedachten gaan zo’n vijfentwintig jaar terug in de tijd. Ook mijn dochter had snel een ‘poepoog’. Tja, zo noemden we dat nou eenmaal. Maar op een dag waren beide oogjes flink ontstoken. Toen ze bij het wakker worden niets meer kon zien, sloeg de paniek toe. ‘Papa, papa, ik ben blind’, kermde ze diep verdrietig boven haar vaders slaperige hoofd.
Het kwam weer goed. Nu roep ik het zelf al een paar dagen en we lachen er iedere keer weer om.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Conny Hoogendoorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »