Als mijn kleinkinderen in de speeltuin tegenover mijn huis spelen, ‘geniet’ een man mijn speciale aandacht. Terwijl ik het vertederend vind hoe mijn jongste kleindochter met haar mollige lichaampje in bikini onbezorgd rondrent, beziet hij haar duidelijk met andere ogen.
Als hij mijn kleindochter aanspreekt, ga ik erheen.
“Wat wilt u, meneer?”
“Hé, wijfie.” Hij grijnst op zo’n manier dat ik de rillingen krijg. Ik verlies me even in de beangstigende donkerte van zijn ogen.
“Wilt u weggaan?” Mijn stem klinkt onvast. Het lukt me desondanks om dreigend te kijken. Even blikt hij naar het hek achter mijn kleindochter en mij. Dan gaat hij! Wat een kwade oma vermag!
Als ik me omdraai, bots ik zowat tegen mijn buurman op.
« Borrelpraat
VOORBIJ »
« Borrelpraat VOORBIJ »
Communicatie
Oppassen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van hendrike of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
29 reacties
Reageren
« Borrelpraat VOORBIJ »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Hendrike, goed geschreven
Ineke, dank je.
Goed stukje.
Levja, dank je.
@hendrike
Ik vind het thema aangrijpend, maar i.t.t. Levja en Ineke vind ik het niet zo goed geschreven. Het is als algemeeen punt mij te uitleggerig.
De tweede zin focust op die engerd, maar de zin daarna gaat *ineens* over de kleindochter.
De onvaste stem drukt zenuwachtigheid uit (prima) maar om de vent weg te jagen, mag hij dat niet bespeuren. Ik verlies me even… is mi duidelijk genoeg. Ik probeer mijn stem niet te veel te laten trillen, of zo, zou logischer zijn (ik snap de 120w limiet).
Ik begrijp verder niet hoe je bij “het hek achter ONS” komt. De buurman komt uit de lucht vallen, maar dat is wel een leuke clou.
@Leonardo, ik denk dat het hek achter ons, verwijst naast die buurman. De ik en de engerd bevinden zich immers tegenover het huis van de ik. En dus ook van de buurman. De engerd ziet die buurman al komen, de ik nog niet. Zonder daar expliciet over te schrijven, weet Hendrike dit hier wel duidelijk te maken. Mede daarom vind ik het goed geschreven.
Leuke clou op het einde.
Maar ik snap deze zinnen niet:
Wat een kwade oma vermag!
En deze:
Terwijl mijn kleinkinderen in de speeltuin tegenover mijn huis spelen, ‘geniet’ een man mijn speciale aandacht.
Maar toch een hartje gegeven.
@nelk geniet staat tussen aanhalingstekens wat aangeeft dat de schrijver het niet als zodanig beleeft.
Vermag komt van vermogen wat een oudere uitdrukking is voor “in staat zijn tot”
@Ineke. Dan zou het toch moeten zijn achter MIJ?
Dan snap ik het.
@Hendrike – even voor de goede orde: ik ben een fan van jou. Ik hoop niet dat ik negatief overkwam.
Leonardo, dank voor je reactie. Ik vond de 120wlimiet tekort om uitleggerig te zijn. Ik denk dat ik de hele gebeurtenis vanuit mijn eigen waarneming heb beschreven. In de tweede zin zie ik dat hij op een andere manier naar mijn kleindochter kijkt dan dat ik dat doe en vervolgens beschrijf ik mijn reactie op zijn doen en laten. Ik had inderdaad eerst met trillende stem staan in een langere zin, maar kwam dan niet uit met de 120w. Het ging mij erom te uiten, dat ik ondanks de onvaste stem toch dreigend naar hem wist te kijken.
Met achter ONS bedoelde ik mijn kleindochter en ik (of ,mij’, hier kom ik even niet uit).
Leonardo, dat ONS had ik onnadenkend overgenomen nadat ik de zin dat mijn kleindochter haar armpjes om mij heen had gedaan, had geschrapt. De buurman kwam niet uit de lucht vallen. De engerd zag hem aankomen. Toch vind ik het niet helemaal verdedigbaar dat ik daarom ONS kan schrijven voor de clou. Ik wil morgen even kijken of ik hier iets aan kan veranderen.
Bedankt voor je uitleg, hendrike. Als je wilt kun je mij een e-mail sturen [leonardo.pisano57 gmail.com]. Dan leg ik het wat uitgebreider uit. [Ik heb ook iets wat ik je wil voorleggen]
Nell, dank je wel. JelStein heeft perfect mijn bedoeling in het stukje uitgelegd en geeft (ahumdrum) ook perfect aan hoe oud ik al ben.
JelStein, dank je wel voor je uitleg.
Ah, als de kleindochter om oma’s nek hangt, ja, dan kan ik met ONS meegaan… het staat er alleen niet en dat is voor mij wat te enigmatisch.
Ik doelde op herschrijven van de eerste drie zinnen met “mijn uitleg”. Ik wil je graag een paar dialoogvoorbeelden voorleggen.
Leonardo ik stuur je even een mail.
Leonardo, het lukt niet om je een bericht te sturen. Misschien dat het naar mij lukt:hendrike@quicknet.nl
Leonardo, ik wil je bedanken voor je compliment. Jouw taalkennis is groter dan de mijne en ik vind dat je het beter weet te verwoorden. Je komt niet negatief over. Ik vind het belangrijk en leerzaam dat je je mening geeft.
‘k Ben benieuwd of er fraaiere zinnen komen. Maar ik zag de beelden voor me, toen ik het las. Ook snap ik de onvaste stem. Of dat nu komt van de zenuwen of van kwaadheid. Ook het hek achter ons. Oma en kleinkind vormen een eenheid.
@Hendrike, mijn interpretatie is een andere. De ik uit het verhaal, loopt de straat op, naar die man. Die man staat met zijn rug naar het huis en dus ook naar het hek en de buurman. De ik gaat naast de man staan en spreekt hem aan. Zodoende kan zijn aandacht uitgaan naar het hek achter ons. De ik is daar in gesprek met die man, dus is het logisch dat er ons staat.
Mooi, hoe ieder zijn/haar beeld vormt.
Levja en Ineke, bedankt voor jullie reacties. Ik vond het door het schrappen van een zin toch wat onduidelijk.
Je kunt het, dat blijkt ook uit jullie reacties, op verschillende manieren bekijken. Ik heb er nu wat zinnen in gewijzigd. Dat geeft onder meer wat duidelijkheid over ‘ons’.
Leonardo, de tweede zin heb ik gewijzigd om wat minder op ‘de engerd’ te focussen en om wat consequenter te zijn in het beschrijven van het gebeurde vanuit mijn waarneming.
Het is nu meer helder. Toch greep het mij de eerste keer ook al.
@Hendrike, de veranderingen ervaar ik niet als verbeteringen.
– Even blikt hij naar het hek achter mijn kleindochter en mij.
Hoezo kleindochter en mij? Staat de kleindochter met haar rug naar het hek gekeerd?
Oké, Levja. Zelf denk ik ook dat ik het wat duidelijker heb gemaakt. Eigenlijk had er nog een zin tussen gemoeten dat mijn kleindochter bij mij op de arm zat, maar het was dit keer best wel moeilijk om met de 120 woorden ‘rond te komen’.
Ineke, toen ik de man aansprak, draaide hij zich om naar mij. Ik heb mijn kleindochter opgetild. Zodoende stond ik met mijn kleindochter met mijn rug naar het hek. Ik heb erg moeten passen en meten bij mijn poging om het duidelijker te maken, ook vanwege het meer omschrijven van de gebeurtenis vanuit mijn waarneming. Het was eigenlijk niet mogelijk om dit verder tot in detail te beschrijven zonder weer andere in mijn ogen belangrijke dingen weg te laten. Ik hoop dat het je zo nog wat lukt om het van mijn kleindochter en mij tussen de regels door te lezen. Het verwarrende was dat jouw en Levja’s interpretatie allebei hadden gekund.
.
@Hendrike, dat je je kleindochter hebt opgetild, staat niet in het verhaal. Maar stel dat het er wel in stond … dan klopt het ook niet. Dan kan het hek niet achter jou en tevens achter haar zijn. Ten hoogste één van de twee staat dan met de rug naar het hek. Minstens één van de twee heeft dan zicht op het hek.
In het verhaal is er (inter)actie tussen de man en het kind en er is interactie tussen de man en de ik. Er is geen interactie tussen tussen de ik en het kind. Dat wordt in elk geval niet beschreven.
Wanneer je zou schrijven: “Even blikt hij naar het hek achter mij” dan zou het verhaal kloppen.
Ineke, de zin dat mijn kleindochter haar armpjes om mij heen had en ook naar hem keek, had ik geschrapt vanwege de 120 woorden. Wat dat betreft kan het dus wel. Als ik achter mij zet schep ik misschien weer een andere onduidelijkheid:wat deed mijn kleindochter tijdens ons gesprekje? Nu valt er uit op te maken dat ze haar toevlucht tot mij had gezocht.