‘Ze dachten zeker dat ze mij zo konden wegblazen,’ foetert de vrouw bij de verkeerslichten. ‘Maar tegenwoordig beleeft een zestigjarige haar tweede jeugd. Kijk naar Patricia Paay. In oktober verschijnt zij met ‘Cougar love’ op de televisie. Oudere vrouwen vertellen daarin over hun liefdesleven. Wild en meeslepend dankzij een stukken jongere minnaar!’
Haar ogen spuwen vuur, terwijl ze haar tirade vervolgt.
‘Die jochies op hun scooter maken bij mij geen enkele kans. In hun ogen ben ik een stuk antiek, rijp voor het museum. Weet je wat ik deed toen ze mij bijna ondersteboven reden?’ Ze blikt me triomfantelijk aan en steekt haar middelvinger omhoog.
‘Zo dus, gevolgd door ‘Motherfucker!’
Ze stapt op haar racefiets en weg is ze. Vintagelady…


hahahahahaha
Charmant type…
‘in de bloei van zijn leven’ > Daar beter ‘haar’ zetten? Het gaat eigenlijk alleen over vrouwen.
Ik kan ‘mijn oppas’ niet zo goed plaatsen. Dat suggereert een jong kind, maar daar lijkt dit gesprek verder niet erg geschikt voor…?
Hoi @Inge. Je hebt een punt 😉 Ik heb de tekst enigszins geredigeerd. Dank voor je feedback.
@Geertje De eerste helft van je verhaal blijf ik taai vinden, ook na de veranderingen/verbeteringen welke je hebt aangebracht.
Het leest meer als iets dat geschreven wordt dan als iets dat gezegd wordt. Te weinig actie/interactie. Te weinig vaart.
Vanaf “Die jochies” vind ik het verhaal wel vaart hebben. Humor ook.
Hoi @Ineke Ik geef je gelijk. Tweede stuk leest vlotter. Daarom een herkansing met een nieuw stukje ‘Niet voor de poes’. 😉
leuk stukje, die jongens maken bij mij geen kans of maakt de hoofdpersoon bij hen geen kans (in hun ogen een stuk antiek). Zou ze eigenlijk toch nog kans willen maken? Heeft de middelvinger iets ambivalents?