Schrijf mee!
« »

Column, Mensen

Harmonium

29 juli 2013 | 120w | Mas Papo | 20 |

Ik schuif de klep open en haal het kleedje van de toetsen. Het kleedje dat van dezelfde stof is als die aan de binnenkant van de klankgaten. Dan trek ik de registers open en zet mijn vingers boven de toetsen. Pompend met mijn voeten blaas ik de balg vol lucht. Als ik de toetsen indruk, vliegt het stof mij om de oren.

Mijn harmonium heeft nog steeds dezelfde warme klank als altijd. Ik bespeel het niet vaak meer, maar kan er geen afscheid van nemen. Ik kreeg het muziekinstrument van mijn schoonvader. Hij kocht het van de koster van de Gereformeerde kerk, die overstapte op een elektronisch orgel. Het harmonium is inmiddels zo oud dat ik het antiek mag noemen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mas Papo of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

20 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »