Als inwoonster van Friesland maakte ik pas kennis met het skûtsjesilen op zeventien jarige leeftijd. Ik had verkering met een schipperszoon en kon daardoor het zeilen op het dek van het vrachtschip van zijn grootouders zien. Mooi weer, leuk gezelschap, lekker eten en drinken in overvloed aanwezig. Alles wat je nodig hebt om van het zeilen te genieten!
Anno 2013 zit ik in de woonkamer te werken met de wind om mijn oren, de deuren en ramen staan open vanwege de hitte, de televisie aan op “Omrop Frylân”, twitter en facebook aan om de verslagen te volgen, en zorg ik voor het nodige eten en drinken. Op deze manier skûtsjesilen kijken is niet zoals het hoort en dus behoorlijk waardeloos!
« Potsierlijk
Contact houden »
« Potsierlijk Contact houden »
Communicatie
SKS Skûtsjesilen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Jollanda Kooistra of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Potsierlijk Contact houden »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooie herinnering.
Misschien in de tweede zin ‘beleven’ ipv ‘zien’?
Ik vind het een vreemd einde. Je beschrijft het allemaal zo fijn nostalgisch, ook het stuk over hoe je het anno 2013 zit te volgen. In de laatste zin is het ineens waardeloos…
In het echt is het toch veel levendiger. Het doet mij denken aan een citaat van Natalia Ginzburg: ‘Wanneer we gelukkig zijn, is onze fantasie levendiger; wanneer wij ongelukkig zijn, is onze herinnering levendiger.’