Vaak denk ik in de ochtend
als ik wakker word:
“Het is maar een droomâ€
En is het niet waar,Â
En zit je gewoon
gezellig weer als ik
op de Vrijdag
wat ik altijd al deed,
voor een bakkie daar.Â
Thuis op je eigen stek,Â
op je hoge stoel,
die zo lekker zit.
Op je oude vertrouwde plek.
Thuis bij mijn vader je lieve man.
Maar triest bedenk ik mij dan.
De bittere realiteit.Â
Ik ben mijn moeder voor altijd kwijt.Â
Dit verdriet doet vaak
zo’n intens zeer,
want je bent er niet meer.
Zo onwerkelijk en niet fijn,
om niet meer je kind te zijn.
Nooit meer je armen
om mij beschermend heen.
Verloren en voor
altijd moederziel alleen.
Nell een prachtig gedicht om stil van t e worden
Wat opvalt is de onnatuurlijke wijze van afbreken van de zinnen.
Daardoor geen 10 , maar een 9;5.
Ga zo door echt mooi
Droevig maar mooi.