De buurman was onze enige schakel met de boosaardige Brabantse buitenwereld. Op de vreemdste momenten kwam hij onuitgenodigd achterom. Meestal was ik op mijn hoede als zijn orgelspel na het wegsterven van de laatste akkoorden Sound of Music plotseling ophield. Dan sloop hij door het struikgewas dat onze tuinen scheidde en stond ineens midden in de woonkamer als een generaal voor zijn troepen. Monsterde met zijn priemogen de omgevallen doos legpuzzels, het bordje bruin verkleurd fruit, de twee poedelnaakte barbies en het platgetrapte kaakje. Sporen van drie kleine kinderen.‘Vrouwke, zal ik u eens een goede raad geven?’ zei hij dan ongevraagd. ‘Wij Brabanders ruimen altijd alles netjes op.’ Het heimwee naar Vlaardingen deed dan pijn tot diep in mijn buik.
« Hooglied
Goed volk »
« Hooglied Goed volk »
Communicatie, Mensen
Sound of Music
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Hooglied Goed volk »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Kitty Mooi stuk en zeer beeldend beschreven. Met een heel sterke laatste zin.
– na het wegsterven van de laatste akkoorden Sound of Music
Hier lijken een paar woorden te missen
– geven?’ zei
Daar zou nog een komma tussen moeten
@Kitty mooi en leuk dat je meedoet. Hartje van mij.
Haha, lekkere ‘goede raad’ is dat…
Leuk stukje!
Een griezel van een buurman levert wel een goed stukje op.
Heimwee is een heftig gebeuren, knap omschreven!
Kitty, een sfeervol beeld van een onuitgenodigde gast, goed geschreven.