Ik heb moeite met dit stukje maar het past bij het thema en dingen zijn zoals ze zijn. Hij was 53, dommelend in zijn stoel bij het raam waar het zonlicht hem verwarmde. Zijn hart was slecht. Opwinding, schrik en andere hevige emoties moesten we proberen te vermijden. Hij zag er rustig en tevreden uit, zo doezelend en af en toe een snurkje producerend.
Ik moest telefoneren maar om hem niet te storen pakte ik het toestel van de halfhoge wandkast met de bedoeling het snoer uit te rollen zodat ik in de hal kon gaan bellen. Het toestel viel echter uit mijn handen waardoor er een bel en een knal klonk, gevolgd door zijn stem, rochelend, en zijn infarct.


Shit! “Rochelelend” moet uiteraard “rochelend” zijn, verdorie!
Een hartje voor de inhoud. Ik heb drie opmerkingen.
1
Titel vind ik niet passend. Hoe zie jij dat zelf?
2
Als je de verbindingswoorden “maar, en “en” mijdt, worden je zinnen korter en m.i.krachtiger
voorbeeld:
Ik heb moeite met dit stukje. Het past echter wel bij het thema en dingen zijn zoals ze zijn.
3
Ik ben van de interpunctie. Er ontbreken m.i. een aantal plaatsen komma’s? ik denk dat ze wel moeten voor: “maar” , voor “zodat”.
ZIE laatste alinea op: http://www.onzetaal.nl/taaladv.....ene-regels
NB:
MAAR is een “allergie/alarm” woord voor mij, omdat het vaak wordt gebruikt om zinnen nodeloos aan elkaar te breien. Wellicht dat ik deze woorden angstvallig beperkt gebruik.
Dat is wel een heel pijnlijke herinnering. Goed geschreven, al ben ik het eens met JelStein over teveel doorlopende zinnen met ‘maar’ en ‘en’.
Dank voor de commentaren.
Oh en over die titel? Neem van mij aan dat het hard was… zijn leven en zijn dood. Dus Hard.