Door de brievenbus valt een pakje. Ik raap het op. Het adres van de afzender herken ik direct. Eenendertig jaar geleden woonde ik daar met haar. Ik was gelukkig.
Eerst zet ik koffie. Pas als ik een kop heb ingeschonken ga ik aan tafel zitten en open het poststuk. Onder de overlijdenskaart ligt een boek. Het etiket toont het jaar waarin ik haar heb verlaten. Dit is hét boek. Ik heb nooit meer op haar tekenen van leven gereageerd. Ik was te boos.
Ik zoek de bladzijde waarin ze haar vreemdgaan beschreef. Nu pas zie ik het z.o.z. staan. Ik sla om.
‘Ha, ha, 1 april! Jou verlaat ik niet!’
Ik sla terug en kijk naar de datum: 32 maart.
« Alsjeblieft
Honger (1) »
« Alsjeblieft Honger (1) »
Fictie, Liefde, Mensen
Omslag
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Alsjeblieft Honger (1) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Schitterend!
Sterk(e mop)
@Hadeke, weer een bitter verhaaltje, leuk einde. Ik lees ze graag zo.
Ik vind het niet als een mop geschreven. Het komt wrang, schrijnend en levensecht over. Ik kan het ook wel waarderen dat je ‘het woord’ niet gebruikt. 😉
Overigens heb ik het zeker niet als een mop gelezen.
@Hadeke Ongelooflijk!