Dit stukje vond ik in een dagboek uit 1987!
“Dit heeft mij goed gedaan en ik kon toen rustig met m’n gedichten aan de gang gaan, waar ik nu iets serieus mee wil doen. Ik heb ze namelijk uitgezogd en schrijf nu de gedichten die niet aan een bepaald iemand gericht zijn over.”
Helaas had men toen nog nooit van dyslexie gehoord, want dan was dat eerder bij mij ontdekt. Toch heeft dat mij er niet van weerhouden om te blijven schrijven. Naast gedichten nu ook verhalen. Het gaat namelijk om wat ik schrijf, niet om hoe ik het schrijf. De grote schrijver Adriaan van Dis noemt het; “moeite met spelling hebben!” En zie wat er van hem geworden is!
« Honger (1)
traag dagboek »
« Honger (1) traag dagboek »
Communicatie
Dyslexie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van jollandah of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Honger (1) traag dagboek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Zo is het maar net!
Mooi uitgedrukt. van Van Dis en van jou.
@Jollanda Toch was dyslexie toen al niet meer helemaal onbekend.
En ja, zo lang het alleen voor jezelf is, maakt het niet uit hoe je het schrijft. Dat weet Adriaan van Dis ook wel. Maar ga je iets publiceren, dan is het toch andere koek.