Elke dag zet hij een streepje, een teken aan de wand.
Iedere dag één stapje verder op potlooddikte afstand.
Traag voltrekt zich een spoor van van zwart op wit.
Vele gedachten geleden was hij begonnen in een hoek.
Nu na tweehonderd en veertig lijnen op een wand
is het spoor net negentig graden gedraaid.
Honderd en tachtig enen zullen volgen en dan
een volgende draai van negentig graden.
Negen keer rond in totaal voor een kritische collum
in dit godverlaten dictatoriale land.
« Dyslexie
Los laten »
« Dyslexie Los laten »
Communicatie
traag dagboek
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van bertbux of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Dyslexie Los laten »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Het dagboek van een gevangene,mooi verhaald.
Column bedoel zeker i.p.v. collum?
column natuurlijk 🙂
@Bert Zeer goed geschreven. Beeldend ook.
@Bert Je zou aan DeFrank kunnen vragen of hij het woord wil verbeteren
@defrank
Zou je collum in column kunnen veranderen voor me : staat wel zo netjes : bedankt alvast!
@Bert Wat mij betreft rubriceer je dit stuk tevens als #Poëzie