Lieve Maria,
Een tijd lang waren we onafscheidelijk. Je vond het fijn om bij mij je hart te luchten. Al die jaren heb ik met je meegeleefd: toen je onzeker, boos, verdrietig of verliefd was. Jij vertrouwde mij jouw diepste geheimen toe, bij mij zijn ze veilig. Ik ken jou door en door. Al was het diep in de nacht, ik was er voor je.
Anderen mochten niet weten van onze vriendschap. Als je wegging, verstopte je mij in een donkere kamer. Soms bleef je erg lang weg. Maar dan wist ik dat het goed met je ging.
Nu heb je me niet meer nodig. Kom je nog eens terug? Dan vertel ik je alles over jou.
Liefs,
Je dagboek.
Leuk perspectief. Herkenbaar <3
Ja, als dagboeken konden praten en schrijven …