Het brood is nog warm: mijn persoonlijke favoriet, lichtbruin volkoren met een gouden korst. Voorzichtig haal ik de veldsla door de balsamicosaus. De courgette snijd ik flinterdun, de aubergine iets dikker. Ik leg de zes plakjes keurig naast elkaar op de gril. Met een kwastje strijk ik de geïmporteerde Spaanse olijfolie op het groen en paars. De geur van de zelfgemaakte roomboter en humus voor me, combineert geweldig met het aroma van de groentjes. Met een speciaal Japans mes snijd ik een flinke boterham af. Met uiterste precisie maak ik van het bord een liefdesverklaring.
Aan tafel vier zit de man van mijn dromen. Ik plaats het kunstwerkje op tafel.
Hij kijkt me verleidelijk aan. ‘Mag ik er mayonaise bij?’
Geweldig! Zeker ook vanwege al die details. Dit verhaal leeft in alle opzichten. En ook die plot, ik zie het mezelf zeggen (mayonaise weliswaar).
Hai Fons, dank je. Ik twijfelde al tusen frietsaus en mayonaise. Ik heb van frietsaus toch maar mayonaise gemaakt. Ik denk dat frietsaus iets te banaal is en te weinig gebruikt. Dank.
Het water liep me in de mond bij het lezen. Heerlijk stukje, zelfs de mayonaise past erbij.
🙂 Dank je Levja
@Desiree Mooi stuk, toch vreemd dat ik het met slechts drie hartjes aantref.
Mooie laatste zin ook, klinkt bijna als een belofte.
Opmerking: is de olijfolie Spaans, of op Spaanse wijze geïmpoerteerd?
@Ineke, goh, wat heb ik je gemist deze ronde. Fijn je weer te lezen. Dank je, ik heb het aangepast. Ik heb er nu 5. Yes! Dank je ook voor je twitterberichtje.
Mooi Desiree. Een lach van herkenning bij de laatste zin 🙂
Dank je Inge, 🙂
@Desiree, dankjewel voor je opmerking
Heel leuk, Dees! Een prachtig plot. Mayonaise, het wordt niets met een man die mayonaise wil.
@Rietje 🙂 Dank je wel!
@Desiree.
Een 120W haute cuisine.Ik ruik, zie en proef het gerecht!De majonaise vraag vind ik als een klap in je gezicht.