Mijn geheugen
vergiste zich
de weg van korte termijn
naar de lange
was kronkelig en vol emotie vertekend
maar
neergelegd in een boekje
tussen groene kaften
vastgelegd in boeien van nieuwe regels
de dode taal der Nederlanden
vastgesteld door bemoeizuchtige
wetenschappers
zoals de nieuwe namen van levende vogels
sinds kort vergroot zijn aangepast
in een vreemd termijndeposito
de inleg door hen
die alles voorlopig zeker moeten weten
voor niets staat de wetenschap
ik hoor de zee
maar ik ben er niet
niet aan het strand en niet in de duinen
ik verlang naar je
maar je bent er niet
alleen in mijn herinnering
ben je zo zoals je was
mijn vorige taal
onveranderd
levend
mooi
Dit doet mij even zwijgen in alle talen.
@pimmynl, prachtig!
Levja, Desiree dank voor de reacties.
De meeste gedichten sla ik over omdat het ‘niet echt mijn ding is’, maar dit vond ik erg mooi!
@pimmynl Een prachtige titel voor een mooi gedicht
Nogmaals gelezen en nog steeds heel mooi.
Dat is een mooi gedicht. Fijne poëzie moet worden beloond, al is het maar met een hartje.