Gespannen wachtend in het duister tuur ik naar het plafond. Plots opent de deur op een kier, er valt een straaltje zonneschijn op mijn gelaat. Zij knipt het licht aan terwijl ze gracieus en verleidelijk heupwiegend binnenkomt. Teder plaatst ze de monocle op mijn oog en begint zacht neuriënd aan haar striptease. De rits van haar jeans maakt een zacht slepend geluid tijdens het openen. Vervolgens pellen slanke vingers met vuurrood gelakte nagels langzaam het slipje van haar sexy ivoren halve manen. Ze draait zich om, buigt voorover en smoort mij met haar vrouwelijkheid als ze op me gaat zitten.
Als ze opstaat ruikt het niet naar rozen, maar naar rozenmest en ruften. Beide zijn we opgelucht wanneer ze doortrekt.
Haha, ik moest het even twee keer lezen, toen viel het kwartje in de pot.
Slim bekeken, ook zonder bril 😉
@Gerda thx. Ik kan het niet laten om af en toe iets meligs te plaatsen bij het thema, zonder daaraan mee te doen 🙂
Moet ook kunnen, toch?!
Erover spreken zonder het te benoemen. Knap. Het stukje drijft wel op een overmaat aan bijvoeglijke naamwoorden.
@Fons, thx en klopt van die bijvoeglijke naamwoorden. Ik was nogal melig toen ik het schreef en dacht meer is beter, net zoals een klein beetje zout lekker is, dacht ik laat ik eens een kilo proberen. Nu ik er naar kijk zie ik dat het een gedrochtje is, maar ik wordt er nog steeds vrolijk van.
als ik het zou moeten hashtaggen dan werd het: #binnenpretje
Erotisch verhaal met een ontnuchterend eind.
Dat ontnuchterend eind valt vanuit het perspectief van de brilzitter mee, denk ik. Als je héél erg nodig moest, is het gevoel op het einde wel vergelijkbaar. 😉
Ik vind het een erg leuk uitgewerkt brilidee.
O jee, voor de zoveelste keer was ik weer eens anoniem.
@iedereen thx voor de comments 🙂
@G.J. erg leuk gevonden!
Leuke invalshoek.
@ G.J. ‘Ze staat op, het ruikt hier niet naar rozen, maar rozenmest en ruften.’
hoewel deze zin beter kan naar mijn inziens.
@Desiree Idd, oorsprongelijke zin was: Als ze opstaat ruikt het niet naar rozen, maar naar rozenmest en ruften.
Ik weet niet meer precies waarom ik de huidige constructie gekozen heb, maar zoals hierboven beschreven, ik vond zelf het idee leuk, maar de uitwerking is ietwat een gedrochtje geworden. Toch verander ik de zin nog even.
@G.J. Loopt beter zo. Ruften is volgens woordenboek, scheten laten en je buik ontlasten, dus een werkwoord.
@Anoniem thx 🙂 -Ik heb mijn kindje nu een strikje ingedaan, maar ze blijft lelijk.
Nog even over ruften, het zal wel mijn dialect zijn, maar ruften is hier zowel een werkwoord als het meervoud van een ruft oftewel een scheet. “Heb jij een ruft gelaten?” wordt hier nogal eens gebezigd (niet alleen in de laatste plaats vanwege het aantal:))
@G.J. Anoniem was ik. Ik heb het opgezocht, het woord ‘ruft’ als in scheet bestaat inderdaad. Weer wat geleerd. Blijft leuk stukje G.J.
@GJ Een leuk verhaal. Met een Fries woord erin. Een ruft is een luier.
– Zij knipt het licht aan
Hier lijkt ‘zij’ een verwijsfunctie te hebben, waardoor ik even dacht dat ‘zij’ naar die zonnestraal terugverwees.
Als eenoog zou je toch van die luchtjes moeten houden, dacht ik bij de afsluiter.