De slang ligt anderhalve meter verderop. Ik verstijf. Ik herken haar van foto’s uit de Lonely Planet. De brilslang; uiterst giftig.
Mijn houding is allesbehalve gemakkelijk te noemen, de val was ongenadig hard. Ik lig half op mijn zij en mijn rechtervoet is gevaarlijk dicht bij haar omhooggerichte lijf. We kijken elkaar aan en in haar zwarte ogen zie ik geen medeleven of sympathie, uitsluitend kilte en berekendheid.
De stilte wordt doorbroken door de roep van een aasgier.
Met uiterste concentratie trek ik mijn been terug, centimeter voor centimeter.
De schreeuw van mijn man hoog boven me haalt ons uit de hypnose en trots laat de serpent me de bril zien achter op haar kop als ze langzaam weg kronkelt.


Leuk gevonden Desiree, die brilslang.
Dank je Gerda!
Ja, leuke invalshoek!
Waarom ging die slang er nou vandoor? Door de schreeuw van de man?
Hai Inge, dat denk ik wel ja…
🙂
Weer een geheel nieuwe insteek – spannend.
Terzijde: het woord ‘act’ kan m.i. weg. Als je ‘ze’ vervangt door’de slang’, dan blijft het 120.
@Fons, ik heb het aangepast. Ik dacht met het woord ‘act’ het iets luchtiger/grappiger te maken. Ik heb gekozen voor het woord serpent. Dank je weer!