“Allemaal zitten! Pak je schrift. Ik ga jullie plaatjes laten zien, jullie schrijven op wat je ziet. Denk erom, netjes op de lijntjes schrijven.” Juf Mia pakt een boek, controleert of iedereen er klaar voor is en begint dan plaatjes omhoog te houden.
Even later: “Zo Jozef, lees eens voor wat je opgeschreven hebt.”
Jozef schuift ongemakkelijk over zijn stoel en begint bedeesd: “Eehm, een auto, een boom, een katrijn …”
Juf Mia onderbreekt hem: “Jozef, let nou eens op! Katrijn zit naast je, maar het plaatje was een locomotief.”
Jozef schudt ontkennend zijn hoofd: “Nee hoor, ons mam zegt ‘s morgens op het station altijd: Ik hoop dat die ka-trijn op tijd is anders ontspoort Juf Mia straks weer.”
Haha, leest als een mop. Is het eigenlijk ook. Hij is leuk.
Van mij zou ‘Even later’ niet hoeven. Door de nieuwe alinea en de inhoud van de volgende zin is de tijdsprong al heel duidelijk.