“Met mijn eigen autootje heb ik mijn vrijheid teruggekregen”, jubelde mijn collega. “Ik kan weer gaan en staan waar ik wil!” Jaren later bleek het de opmaat tot hun scheiding te zijn geweest. Ik heb dat niet, geen auto en geen scheidingsgedoe. Ik geniet juist van de trein. Oh, ik ken heel goed de ellende van tjokvolle treincoupés en vertraagd vervoer. Maar nog steeds, na drieendertig forenzenjaren, kan ik genieten van het binnenrijden van een trein op het station. Ik stel me strategisch op en bemachtig een plaatsje vooruit, liefst bij het raam. En al gaande vertijdelijk ik mij. Ik werk, lees, dagdroom of soes. Deze tijd is van mij. Een vertraging geeft alleen maar meer daarvan. Da’s pas vrijheid!
« Trein
Wissel »
« Trein Wissel »
Column, Communicatie, Maatschappij
Vrijheid
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Trein Wissel »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Lisette, zo ervaart ieder zijn vrijheid op zijn eigen manier. Leuk hoe je dat hier verwoord.
Hmm een vertraging geeft je meer tijd, of dat nou vrijheid is… Meer tijd op een moment dat het jou misschien helemaal niet uitkomt! Maar verder ben ik het met je eens. Lekker in de trein zitten lezen, helemaal geen slechte manier van reizen.
Mooi dat jij zo de tijd naar je hand kunt zetten. een <3 mijnerzijds