‘IJspret’ heet het, maar voor mij gaan ijs en pret niet samen. Dat is al zo sinds ik op een koude, winderige dag de glij-ijzers van broerlief ondergebonden kreeg. Met de belofte dat wanneer het goed zou gaan, ik op zijn doorlopers mocht. Broer zelf zwierde al enige winters op noren over het ijs.
Glij-ijzers waren voor mij geen succes. Om te beginnen kon ik me nauwelijks bewegen vanwege al die lagen kleding over elkaar. En de combinatie “muts tot over de wenkbrauwen en sjaal tot aan de neus”, maakte ook het ademhalen en zien schier onmogelijk. Geen wonder dat ik met stoel en al in een wak belandde.
Doe mij maar zomer: lekker op wieltjes over het asfalt zwieren.


Geinig stukje 🙂
@GJ dankjewel!
Helemaal eens Ineke. Goed stukje wederom.
Dankjewel Desiree!
Hoewel ik hele andere ervaringen heb met schaatsen, kan ik t me heel goed voorstellen.
Dankjewel Gerda, voor het lezen.