Ze zwieren en zwaaien over het ijs met een flair die ik niet van hen ken. Ze draaien de handen kruislings voor het lijf en mijden het wak. Mijn ouders schaatsen met een gemak waar ik duizelig van word. Er kan hen niets gebeuren, zij zijn de baas van de baan. Als ik een bladzij verder blader, zie ik in kartels en een witte rand een man. Het is mijn opa. Hij staat daar met in zijn hand een beker chocola die hij de rustende schaatser aanbiedt. Hij staat achter zijn zelfgemaakte tent met doorgezakte schragen, waarop de pannen en de bekers staan, gevuld met punch en snert voor hen die, zittend in het riet, het zich goed laten smaken.
« Verscheurd
Klusje in Mali »
« Verscheurd Klusje in Mali »
Familie, Fictie, Mensen
IJspret
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mas Papo of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Verscheurd Klusje in Mali »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Mas Papo, een leuk stukje, vooral die details van de doorgezakte schragen en potten en pannen.
Begrijp ik het goed dat je in de eerste 4 zinnen een foto omschrijft?
Dank je. Inderdaad is dit een fragment uit een fotoboek. Ook het tweede deel is een z/w foto, zo’n ouderwetse met kartelrandjes.
Een mooi en beeldend beschreven tafereel, foto’s die tot leven komen. (kleinigheid: ik word heeft geen t nodig en na gebeuren en ,).
O dat vind ik erg. Er stond oorspronkelijk iets anders. Wordt is blijven staan. Hoe verander ik dit?
Kan gebeuren; een klusje voor Frank.
@Mas Prachtig geschreven. Op die manier komen oude foto’s weer helemaal tot leven.
Opmerking:
– Daar waar er verder gebladerd wordt, zou je op een nieuwe regel kunnen beginnen.
Mooi beeld tot leven gewekt Mas Papo.
Veel reacties o.a. via mail ontvangen over mijn overigens verzonnen fotoboek. Mijn moeder gaf aan dat ze best zo goed zou willen kunnen schaatsen…