Vlak voor sluitingstijd had ik een tuniekje gekocht. Zonder te passen. Ik kan goed inschatten en het paste. Zeker weten!
Drie dagen later zag ik de tas met het kledingstuk. Wat later dan gepland paste ik het alsnog, maar… het stond me niet. Dubbel balen, want de kassabon lag inmiddels tussen de spaghetti-resten van gisteren.
Ik zette mijn afvalemmer op de kop en vond de bon. Met tomatensaus en uienresten.
Hebbes!
De natte bon stopte ik voorzichtig in een boterhamzakje.
Eenmaal in de winkel geloofde de kassière het wel. Die raakte de bon niet aan.
Het was nog leesbaar: “Ruilen binnen zeven dagen. Met bon.â€
Er stond niets over de staat van de kassabon.
Geen vuiltje aan de lucht.
Alhoewel…
@Lorette smakelijk geschreven
Haha, leuk 🙂
Top!