In vrijheid hebben olifanten vrijwel geen natuurlijke vijanden. Alleen menselijke vijanden. Waarom dan kijken olifanten triest, zelfs in vrijheid ?
De oude man die nog niet echt oud was, was nieuwsgierig naar de redenen en geintrigeerd door een plausibel antwoord. Sinds vele jaren werkte hij als olifantenverzorger in de zoo en haast net zolang had hij boeken gelezen en documentatie over olifantengedrag en –psychologie geraadpleegd. Nadat internet beschikbaar en betaalbaar werd, besteedde hij vele avondlijke uren van zijn zeldzame vrije tijd in lawaaierige etablissementen vol kinderen die videospelletjes speelden op tijdstippen waarop zij allang in bed hoorden te liggen, althans tot het in bibliotheken werd aangeboden, op zoek naar informatie over olifanten of proboscidea (zoals zij in wetenschappelijke terminologie genoemd worden).

Euhm, er is iets mis met de volgorde? Ik heb vanmorgen deel 12 gelezen.
De laatste zin is zo lang, dat ik niet helemaal begrijp wat er in bibliotheken wordt aangeboden.
‘Waarom dan kijken’ lijkt me een verkeerde woordvolgorde.
“De oude man die nog niet echt oud was” Tja, wat moet je daar als lezer nou mee? Hoe oud is die man?
De volgorde heeft te maken met het publicatie-wachtrij-systeem. Dat kiest periodiek een stuk uit de wachtrij, onder andere op basis van:
1) hoe lang staat dit stuk al in de wachtrij?
2) hoe lang is het geleden dat er iets van deze auteur is gepubliceerd?
3) hoe lang is het geleden dat er iets is gepubliceerd wat erg lijkt op dit stuk?
Al met al kan dit, met name indien er veel stukjes van één schrijver in de wachtrij staan, dus zorgen dat de volgorde van publicatie niet de volgorde is van insturen.
Ah ok. Is dat Publicatie-wachtrij-systeem volledig automatisch? Want gister liep er zowat een hele kudde over de site inclusief een bejaarden centrum, haha.
Om een vrij ingewikkeld verhaal samen te vatten, het is inderdaad grotendeels automatisch.