Aan het ziekenhuisbed van mijn vader luisterde ik wederom naar de verhalen van oorlog, van het verliezen van je geliefde, van het ploeteren in de mijnen. Ze zijn scherper dan mijn eigen jeugdherinneringen.
Dat precies heb ik hem gisteren verteld, ik was het luisteren moe.
Ik zag zijn teleurstelling en had er direct spijt van. Ik ben nu de sterkere van ons twee.
Vandaag belde hij. ‘Is de postbode al geweest?’
Als ik de postkaart zie liggen, met zijn beverige handschrift op de envelop, kruipt er een schuldgevoel binnen. Ik vind een gedicht van ‘Sint Pa.’ Uitgewerkt door mijn broer. Het beschrijft, in keurige rijm hoeveel hij van zijn gezin houdt.
Morgen ga ik, maar nu nog beter, weer luisteren.
« Van narren en koningen
Spa Blauw »
« Van narren en koningen Spa Blauw »
Communicatie, Familie
Sint Pa
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Desiree Felen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Van narren en koningen Spa Blauw »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties