Naast haar café staat een schuurtje dat ze haar ‘atelier’ noemt. Creatief naamgeven kan veel verhullen. Politici zijn daar meester in.
Ze schenkt me een port in. ‘Van de zaak, voor mijn trouwe eetklant’, zegt ze, maar de eigenlijke reden is dat eindelijk iemand naar haar schilderijen kijkt – allemaal naaktportretten.
Koken kan ze. Schilderen niet.
‘In het dorp vinden ze het vreemd. De mensen hier zien alleen hun echtgenoot naakt en bij sommigen durf ik zelfs dat te betwijfelen. Modellen zoek ik op internet, niemand van hier wil poseren’.
Ze vult mijn glas opnieuw en uit de manier waarop ze me daarbij aankijkt, begrijp ik meteen dat ik met een goed excuus moet komen voordat zij een tweede fles opentrekt.
Een leuk verhaal en goed verteld.
Opmerkingen:
De komma na café is overbodig. Een leespauze is hier niet gewenst en grammaticaal is de komma al helemaal niet nodig.
Voor politici zou “ook” op zijn plaats zijn. Nu lijkt het alsof de schilderes ook tot die groep behoort.
Het streepje tussen kijkt en allemaal is misplaatst. Zulke streepjes komen in tweetallen.
Juist zou zijn: “maar de eigenlijke reden is dat eindelijk iemand naar haar schilderijen – allemaal naaktportretten – kijkt”.
In de zin “In het dorp vinden het maar vreemd” ontbreekt een woord.
ik snap ook niet wat die komma achter café doet. dat woordje ze is me niet opgevallen maar komt me goed uit, ik heb geen woorden over 😉