Ik ben er bijna. Twee haltes, dan stap ik uit. Onder de weg onderweg in de ondergrondse.
Graaf je een tunnel naar je eigen graf? Of word je uitgestrooid en verwaaien je overblijfselen in de wereldse wind, om ooit, net als woestijnzand neer te dalen in verafgelegen streken?
‘Onder Weg!’, het landelijke actiecomité voor afschaffing van boven en onder in bed ter bevordering van seksuele gelijkheid, komt met een landelijke ‘zitvrijdag’.
Ik ben al onderweg, riep ik in de telefoon. Het nucleaire bijstandsteam waar ik deel van uitmaak, had een noodoproep geplaatst. Niet dat iemand controleert of ik werkelijk al onderweg ben. Ik draai me nog eens om, en als ik drie uur later wakker word, geeft mijn kussen licht.
Beeldend geschreven, graag gelezen.