Als ik me goed herinner ben ik ruim 61 jaar onderweg om naar deze episode in mijn leven te groeien.
Na mijn buitens- en binnenshuise arbeidzame leven, ben ik gaargestoofd om van mijn leeftijd te genieten. Niets moet, alles mag. Wie kan dat in deze tijden nog beweren? Ik!
Op een koud stationnetje, ’s morgens in de vroegte zul je mij niet snel meer zomaar ontmoeten, evenmin bij een winderige bushalte, onderweg naar weetikveel waar naartoe. Die stopplaats ben ik gepasseerd. Over en uit, ik neem mijn auto of een taxi. Alles mag. Noodgedwongen heb ik nu voor één gelegenheid een OV-kaart. Afzetterij, overal ligt dood kapitaal ongebruikt te rotten. Ik verplaats me op mijn manier van A naar B.
« Herfstig verhaal
Deadline »
« Herfstig verhaal Deadline »
Maatschappij, Mensen
Vrij onderweg
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Jacqueline Servais of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Herfstig verhaal Deadline »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties