Dát had ik niet verwacht toen ik vanochtend opstond. Natuurlijk, je pakt eens een kraslot mee, je wint eens een tientje in de Staatsloterij. Maar dat ik toch uit monde van een Noor, nota bene op tv, mag vernemen dat ik de Nobelprijs voor de vrede heb gewonnen: wauw.
Nu hufter ik persoonlijk al jaren als een dolle in mijn buurt en mep ik met regelmaat een hulpverlener zijn eigen ziekenhuis in, maar toch, bedankt. Kijk ik hoef niet te vrezen voor hypocrisie of scheve blikken. Een prijs ontvangen van de voormalige uitvinder van het dynamiet, ik zou zeggen: laten we vandaag en masse de straat op gaan en dit heuglijke feit vieren met een paar heftige, projectX achtige rellen.
Vrede in Europa is tegenwoordig de normaalste zaak van de wereld. Dat ging niet vanzelf. Het is goed te beseffen dat de EU hiervoor de basis heeft gelegd.