Over een hobbelig en stoffig zandpad loop ik tussen weiden met gele koolzaadbloemen, muggen dansen in de avondlucht. Langs oude wilgen aan een klein meertje arriveer ik bij een houten huisje.
In de dacha is geen comfort. Een kolenfornuis, een oude krakkemikkige keukentafel met acht stoelen in een te krappe ruimte. Vrienden van Peter, mijn Russische zakenpartner, begroeten mij uitbundig. Zaken zijn hier taboe, alleen verhalen doen ertoe. Het ritueel test betrouwbaarheid en creëert onbreekbare banden.
Linzensoep, gevolgd door gerookte vis, aardappelen en kool en alles wordt weggespoeld met sloten wodka. Herinneringen worden met liedjes en nog meer wodka opgehaald. Als uiteindelijk de alcohol mijn beschaving heeft afgebroken word ik goedgekeurd en wordt me verteld dat we morgen contracten ondertekenen.
Recente reacties