“Wij gaan niets meer voor u doen meneer. Het heeft toch geen zin. U krijgt nog wel morfine van ons, wanneer u dat maar wil. Het gaat namelijk wel pijn doen, maar daar hoeft u niets van te merken.” De patiënt is stil, ik vraag me af of hij het begrijpt. Ik versta de tolk wel. Maar ik weet niet of de patiënt nog wel luistert. Hij kreeg niet de heftige behandeling, hij beheerste de taal immers niet goed genoeg. De telefoon gaat, de dokter neemt op. De tolk gaat verder, de zoon huilt, de schoondochter heeft haar handen in het haar. De patiënt trekt zijn schouders op. Hij beheerst de taal immers niet goed genoeg, desalniettemin gaat hij dood.

Recente reacties