Om het land te proeven hield ik me afzijdig van de media, tot ik op zoek ging naar een verklaring voor het azijnritueel. Vooral kinderen werden blootgesteld aan de onaangename dampen. Plots dook het woord SARS op: een dodelijk virus dat zich razendsnel over de stad verspreidde. Medici stonden voor een raadsel. Uit voorzorg werden mogelijke slachtoffers meteen in quarantaine gezet. In de krant verscheen een dodenlijst, eerst namen, daarna slechts aantallen. Ik koos vrijwillig voor een quarantaine in mijn hotel, boekte een vlucht naar Beijing, maar ik was niet de enige. ’s Nachts loeiden sirenes van ambulances, niet alleen vanwege SARS. Veel mensen bleken slachtoffer van koolmonoxidevergiftiging. Het geloof bestond dat azijndamp ziektekiemen kon verdrijven. Azijn was inmiddels onbetaalbaar.


Een soort moderne pest dus.
Klein puntje: ’s Nachts i.p.v. s’
Werkelijk autobiografisch?
Ik moest even zoeken wat je bedoelde @Fons.
Mogelijk komt er nog een deel 3. [?]
Netjes geschreven.
@Hadeke: merci, gecorrigeerd.
@Curacau: ‘Netjes’? Ben benieuwd wat je daar onder verstaat. De uithalen en inktvlekken in mijn schriftje heb ik niet op de site gekopieerd.
Mooi azijn-verhaal in twee delen. Benieuwd of er nog een vervolg komt.