Jeuk, mijn god die jeuk, niet krabben, krabben maakt het erger, even de tanden op elkaar, dan is het zo voorbij, probeer te slapen, er is geen jeuk, je voelt niks, nog maar een kruisje zetten, lekker hard duwen, ja, dat helpt, nou, snel, ogen dicht en slapen, draaien naar de andere zij, slapen maar, volgende keer eerst de ramen dicht, dan de lamp aan, morgen horren voor de ramen plaatsen, begint het nou weer, nee toch, nee, is vast een laatste stuiptrekking van het kruisje, waarom wordt het dan erger, verdomd het is een andere, er zit er nog één, lig je net lekker, niet krabben, nog even niks doen, misschien gaat over, als je maar niet gaat krabben…


Meeslepend geschreven, herkenbare ervaring, hoewel hier en daar best een punt mag worden gezet.
Om in één adem te lezen!