Stilstaan en wachten. Nog een paar seconden en de kerkklok slaat twaalf. Als je dan een raar gezicht trekt, blijft het voor altijd staan, zeggen ze. Daar komt ie:
Ding dong. Ik trek m’n wangen naar beneden. Ja, dit was de houding. Ding dong, ding dong. Zou het werkelijk gebeuren? Zie ik er straks anders uit? Maar die bolle wangen waren toch eigenlijk wel mooi…
Nog één slag. De spanning gaat door mijn lijf. Is het mooi? Wat zullen de anderen wel niet denken? Die wangen waren toch zo gek niet? NEE! Ik wil dit toch niet! Maar het is te laat. De klok heeft geslagen.
Langzaam laat ik mijn hande terugglijden. Eens kijken hoe ik er morgen uit zie.

Stel je voor…. dat het echt zou werken!Leuk geschreven.
Opmerking: laatste regel hande, zou handen moeten zijn. Uit zie moet zijn: uitzie. Zie: http://www.onzetaal.nl/taaladv.....eruit-zien