Doodop van de wandeling, is Johan op zoek naar een plek waar hij even kan rusten, alvorens terug te keren naar Moeke.
Dit lijkt hem wel een geschikte plaats waar hij zijn onwillige lichaam kan neervlijen. Beschut door struiken en heerlijk warm aanvoelende ijzeren staven op de grond. Wat hard, maar in zijn rollatorbak heeft hij een deken zitten, die hij over het hete metaal legt. De hoogbejaarde legt zijn hoofd op het zelfgevormde kussen.
Denkend aan zijn knuffelgrage moeder valt Johan in een diepe gelukzalige slaap.
Van onze verslaggever.
Afgelopen maandagmiddag heeft er een ongeval plaatsgevonden met dodelijke afloop. Een trein van de Nederlandse Spoorwegen kwam in aanraking met een man, die om onduidelijke redenen op de spoorrails lag.
Wauw wat hard…. Goed geschreven, maar ik ben helemaal in shock.
Goed geschreven.
Opmerking: het woord zitten is overbodig en in feite zelfs wat vreemd in deze context.