Daar stond ze, klein en dapper. Ze wilde het heel graag, een nieuwe start, een nieuw leven.
Vandaag was de dag en zou het gaan gebeuren. Dagen, maanden, jaren had ze hier naar toegeleefd. Een nieuw leven, een nieuwe IK. Dacht ze die echt te krijgen vandaag? Dacht ze nu echt dat door één operatie haar leven zou veranderen? Dat zij een ander mens zou worden?
Ik zag haar staan, zij zag mij niet. Regendruppels vielen naar beneden en kwamen met een zachte plof op haar hoofd terecht. Haar haren kleefden als lange slierten aan haar gezicht.Ik had intens medelijden met haar. Zij zou hetzelfde meisje blijven, perfect meisje. Een neuscorrectie zou daar niets aan veranderen. Arme kleine dappere meid.
Beste Frija, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie