Plastiek Zak raast knisperend over de weg
zijn kont schuurt over straatstenen,
met een snok trekt de wind hem omhoog,
langs de hals van een lantaarnpaal,
bijna liefkozend glijdend langs de boog.
De zak grijpt naar zijn kop,
de wind vangt hem op,
drukt hem met de rug tegen korrelige gevelsteen
sleept hem naar beneden
door de goot, bonkend over het deksel van de riool
en dan… zuigt water aan zijn zij,
De lucht verliest.
De zak drijft rustig op zijn rug een rondje door een plas
Niet lang,
een wagen laat hem misselijkmakend snel
rondjes op zijn achterband draaien
de zak knapt, houdt wanhopig zijn rafels vast,
zucht…
‘Had ik maar geen ambitie gehad,
was ik maar Petroleum gebleven.’

Recente reacties